Posts Tagged "Mr Right"

Uit de kast en meteen een vriend

Posted by on mei 14, 2012 in angst en depressie, relatieproblemen, seks en intimiteit, uit de kast, uit elkaar | 0 comments

Jeroen (26) en Dave (30) zijn nu acht jaar samen en Jeroen voelt zich ongelukkig in zijn relatie. Hij weet niet of hij wel in het begin de goede keus heeft gemaakt. De relatie met Dave is soms maar een zesje. Is hij niet te vroeg in een vaste relatie gestapt op zijn achttiende? Jeroen zit er vreselijk mee omhoog. Hij heeft het idee dat hij te weinig geëxperimenteerd heeft met andere jongens nadat hij uit de kast kwam. Hij zegt nog veel uit te zoeken te hebben qua passie en mannen. Hij huilt als hij zich realiseert dat hij de liefde van zijn leven na acht jaar vaarwel moet gaan zeggen. Beide weten ze dat Jeroen na zijn coming out de experimenteerfase heeft overgeslagen. Dat hangt als een zwaard van Damocles boven hun relatie. Juist in die zogenaamde coming-in-fase leer je als jonge gay het homoleven kennen met zijn uitgaansgedrag, parties, gayclubs en chatactiviteiten. Je komt erachter wat je okay vindt in homoseks en wat niet. Je gaat zien dat homo’s onderling erg verschillen. Dat moet je ook ervaren. Een fase waarin je veel date en ook vriendjes hebt maar je niet zo gauw bindt aan een huis samen of kinderen samen. Jeroen zit in een dilemma. Hij heeft het idee dat hij de ervaringen die Dave wel heeft gehad, nooit gekend heeft en dat nu zonder Dave moet uitzoeken. Hij vindt dat hij een inhaalslag moet maken in zijn leven. Hij weet niet of Dave qua passie Mr. Right is. Hij kan niet vergelijken. Hij heeft er geen ‘feel’ voor ontwikkeld. Dat is een enorm gemis en maakt hem onzeker. Ze hebben een nieuw huis gekocht samen maar toch krijgen ze steeds ruzie tussen hun nieuwe meubeltjes. Zo kwamen ze bij me in relatietherapie. Jeroen is nu zover dat hij de relatie denkt te willen beëindigen. Dave wil hem graag houden. Er zijn verder geen problemen in hun relatie. Dave heeft een baan, Jeroen studeert nog. Een panklaar recept heb ik niet voor ze. Ik kan ze wel helpen verder te komen. Jeroen wil niet ‘zo’n rondneukende homo’ worden. Nu niet en toen niet. Daarom heeft hij toen meteen een vaste vriend gezocht. Hij was bang voor veroordeling. Alsof hetero’s niet hetzelfde doen. Ze zijn er alleen minder openlijk over. Het gesprek ging erover hoe je homoseksualiteit in jezelf geaccepteerd hebt. Jeroen zei dat hij homomannen eigenlijk als kneusjes ziet, zeker vergeleken met heteromannen. Dat typeerde zijn negatieve zelfbeeld. Inmiddels merkt hij wel dat hij qua leefstijl niet om ze heen kan. Zijn heterovriendinnen hebben allemaal een man en kinderen gekregen en raken uit beeld. Wat nu? Jeroen zei dat hij nu echt wilde uitzoeken hoe het is om passie met een andere man te ervaren. Het liefst wil hij deze ervaringen delen met Dave. Als een kind die in het water plonst en tegen ze ouders roept: Kijk ‘s! Hij voelt zich er vreselijk alleen in en begint weer te huilen. Dave wil de deur niet op een kier zetten want hij is bang dat die dan wagenwijd open gaat. Dan kap ik er echt mee, roept hij boos. Hij is bang dat hij dan in een open relatie belandt en nooit meer terug kan. Ook bekende hij later in het gesprekstraject dat hij zelf ook wel eens wat meer met mannen zou willen. Daar keek Jeroen van op. Onder Dave’s boosheid zat de angst dat zijn relatie een janboel zou worden. Daar vertelde hij op mijn uitnodiging meer over. Ook hoe hij als kind ‘de boel bij elkaar moest houden’ bij zijn ruziënde ouders. Van...

Read More

HIV. Wat nu?

Posted by on okt 1, 2011 in hiv en uiterlijk, relatieproblemen, seks en intimiteit, uit elkaar | 0 comments

Ivo is verliefd op Carlos, maar is kapot van de mededeling dat Carlos hiv bleek te hebben. Na een half jaar samen wilden ze ook eens ‘zonder condoom’. Dus hebben ze samen een hiv-test gedaan. Ivo (22) bleek niet seropositief, Carlos (25) wel. Om van de schok te bekomen ging Carlos in therapie. Hij wilde geen seks meer, zelfs geen contact met Ivo. Ivo ging ‘in de wacht’. Hij meldde zich na drie maanden bij me voor persoonlijke coaching.  “Ik wil weten of hij gelooft dat we na zijn therapie weer een relatie kunnen hebben, in de normale zin van het woord. Mijn angst is dat hij ‘nee’ zegt. Verder is hij nogal beschermend tegenover me. Hij wil me tegen zijn hiv beschermen. Ik ben bang dat hij onderschat wat ik voor hem voel en dat hij denkt dat ik jong en naïef ben en vast wel weer opnieuw verliefd wordt. Ik erger me aan dat martelaarschap van hem. Maar bewonder het ook. Ik wil echt op hem wachten, maar ik kan de onzekerheid en wisselende boodschappen van ons contact nu niet goed verdragen. Ik ben normaal uitermate stabiel, maar sinds dit speelt ben ik helemaal van de kaart. Wat ik voor nu wil, is weten wat de regels van ons contact zijn. Wat kan wel en wat niet?” Nu is het vrij normaal dat iemand een tijdje geen behoefte aan seks heeft als hij te horen krijgt dat hij hiv heeft. Eerst moeten alle emoties eromheen een plaats krijgen. En ook de angst om de ander te besmetten, heeft een plaats nodig. Ivo was er voor zichzelf uitgekomen dat hij door wilde gaan met de relatie. Hij heeft met verschillende artsen gepraat en begrepen dat de risico’s aanvaardbaar waren. Carlos was op zijn 25e vanuit een dorp in Spanje naar Nederland verhuisd. Hij wilde loskomen van zijn conservatieve ouders. Hij had hen gezegd dat hij een weekje naar een vriendin op vakantie zou gaan in Amsterdam. Niets van dat alles. Hij had hij een ‘one-way’-vliegticket gekocht en is hier gaan leven als gay. Dat heeft hij met volle teugen gedaan. Hij wilde iets inhalen. Hij vertelde zijn ouders dat hij hier werk had gevonden. Zijn ouders weten nog steeds niet dat hij homo is. Ik raadde Ivo aan om samen te komen voor relatiecoaching. Dat wilde hij niet. Hij zat met persoonlijke vragen, zei hij. Het is ook een lastige keuze, als er aan een persoonlijk probleem ook relatieproblemen kleven. Ik vroeg hem met welke vragen Carlos zat. Ik legde uit, dat het geconfronteerd worden met hiv voor Carlos extra moeilijk kon zijn. Dat het hem misschien confronteerde met zijn homoseksualiteit. Met schuldgevoelens, dat hij hier zijn seksualiteit heeft gevonden, dat hij eindelijk kon leven en zichzelf wilde zijn, maar kennelijk daarin ook iets heeft opgelopen. Dat de klap dan extra hard aan komt. Dat hij wellicht heel hard in zijn schulp kruipt nu en dat hij zichzelf misschien wel vreselijk veroordeelt. Ivo meldde later dat ze daarover gepraat hebben en samen veel gehuild hebben. Maar ook dat Carlos hem teveel vond ‘claimen’, dat hij ‘alles aan Ivo moest’ vertellen en dat Ivo ‘de hulpverlener’ was gaan uithangen. Hij vertelde dat hij bang was en dat Ivo hem wilde pushen om al weer seks te hebben. Ivo had veel info over hiv opgezocht op internet en Carlos daarmee in zijn goede bedoelingen overspoeld. Ivo realiseerde zich dat hij geduld moest hebben. In de gesprekken kwam eruit dat Ivo eigenlijk ontzettend geschrokken was van de mededeling van Carlos’ hiv. Hij had ook hiv kunnen krijgen omdat ze het soms...

Read More

Wat ik vind van monogamie

Posted by on mei 10, 2011 in rubrieken | Reacties uitgeschakeld voor Wat ik vind van monogamie

Sommige mensen denken dat ik als relatietherapeut open relaties onder homo’s propageer. Dat is niet zo. Ik ben er niet voor en niet tegen. Het is niet aan mij. Ik vind dat elk stel daarin zijn eigen weg moet vinden. Veel stellen zijn gelukkig in een monogame relatie. Ik probeer wel het taboe weg te halen over open relaties. Cijfers geven immers aan dat ongeveer driekwart van de homostellen seks buiten de relatie hebben. Die gaan tegen de huwelijkse moraal over trouw in. Soms geeft dat onnodige schaamte. In de homocultuur zijn open en gesloten relaties duidelijker aanwezig dan in de heterocultuur. Veel mensen vragen mij: wat is hierin nu de juiste weg? Als ik seks wil met een ander dan mijn vriend, is er dan iets mis met mijn relatie? Het lastige is dat er geen juiste weg valt aan te geven. Die moet je samen zoeken. Wat misschien helpt, is de volgende aspecten voor jezelf afwegen. Zijn jij en je vriend ervaren in relaties? Heb je hiervoor lange relaties gehad? Als je ouder (boven de 30-35 jaar) bent, dan heb je lang genoeg rondgekeken in gay life om te zien dat er veel varianten van open relaties bestaan. Dan weet je beter wat je hierin wel en niet wilt. Als je jonger bent, heb je vaak meer houvast aan wat je van je (hetero)huis uit hebt meegekregen. Wat je ouders je geleerd hebben over de liefde. Je romantische idealen geven je richting. Meestal zijn die meer monogaam van aard. Volg die dan gewoon. Ook ben je als jongere (onder de 30-35 jaar) je nog niet zo bewust of je puur een seksuele prikkel voelt naar iemand anders, of dat je je hart opent voor iemand. Als je in een relatie zit en je jezelf aangetrokken voelt tot een ander, wees dan erg voorzichtig. Vermijd hem eerder dan hem aan te gaan. Anders slaat er al snel een vuurtje over en raak je verward over je eigen relatie. Mijn advies aan jongeren is: een goede relatie vormgeven is al een hele klus. Daar is veiligheid en vertrouwen voor nodig in elkaar. Probeer seks met iemand anders dan je partner dus zo lang mogelijk uit de weg te gaan. Misschien zijn jullie wel heel monogaam ingesteld en zijn jullie zo gelukkig. Als je wat minder monogaam bent ingesteld en je houdt van flirten of wil je iets toevoegen naast je relatie op seksueel gebied, dan ligt op ten duur misschien een (semi-)open relatie in het verschiet. Een belangrijk advies: doe het samen. Ga nooit plotseling vreemd, want dat geeft heibel en ernstig verlies van vertrouwen. Ontwikkel een open relatie in fasen. Iedereen flirt wel eens met een ander, natuurlijk wordt je partner dan jaloers. De een wat meer dan de ander. Bespreek die jaloezie. Vaak is het een angst om verlaten te worden. Ga samen na of dit terecht is. Meestal hoor je dat je partner die ‘leuke jongen’ alleen maar geil vindt. Het kan ook zijn dat die jongen een verlangen oproept dat je zelf in je relatie kunt gaan vormgeven. Iets nieuws doen met elkaar op seksueel gebied kan dan een idee zijn. Het kan een leuke eerste fase zijn; ontdekken bij jezelf en bij elkaar op welke mannen je kickt. Het zal ook gepaard gaan met angst. Bespreek dit ook. Gaat het alleen om erotiek, of is er meer? Meestal hoor je dat ‘het niks voorstelt’. Het is maar vanuit welk perspectief je het bekijkt. Ik vermoed dat 90% van de avontuurtjes eenmalig zijn, ik ken er geen cijfers over. Bespreek waar de grenzen liggen aan...

Read More

Een jonger vriendje

Posted by on feb 10, 2011 in relatieproblemen, seks en intimiteit | Reacties uitgeschakeld voor Een jonger vriendje

Marcel legt uit hoe het hebben van een jonger vriendje voor zowel rust als onrust kan zorgen. Een van zijn patiënten zag het hebben van jonge mannen als partner als een traumaverwerking voor een moeilijke jeugd. Johan is een gevoelige man van 38 jaar. Hij valt op ‘jong’. Hij gaat het liefst naar bed met ‘jongens’ die zeker 10-15 jaar jonger zijn, met adolescenten tussen de 18 en 25. Hij heeft grote, open ogen, is slank, bijna tenger gebouwd. Nu heeft hij een jonger vriendje, maar is niet gelukkig. Johan is geen macho. Hij is een bescheiden, wat verlegen man. In het gaycafe praat hij met zijn sportvrienden, maar kijkt over zijn schouder naar de jongemannen die hem aandacht geven. Hij heeft het nodig. Johan valt op jongere wat onzekere jongens. Onzeker als hij zelf is, heeft hij een zwak voor deze jongemannen. Waarom? In relatiegesprekken zegt hij, dat hij in die jongeren iets van zichzelf herkent. Zelf heeft hij ooit veel moeite gehad om uit de kast te komen. Hij had een late coming out op zijn 25e. De moeite om voor jezelf uit te komen herkent hij in jongeren. Die pijn, en ook dat mateloze, heimelijke verlangen naar verboden genot. Het liefst wil hij deze jongemannen nu omarmen. Als een vader zeggen: ´Toe maar; je mag er zijn´. Hij is zelf lang ongelukkig geweest in de liefde. Relaties lukten niet. Bij mannen van zijn leeftijd blijft hij niet overeind als man. Hij wordt dan als het ware weer die jongen van 17. Verlegen, subassertief. Elke keer wil hij dit overwinnen. Hij neemt zich voor zijn stem te laten horen. Maar ergens stokt het. Hij maakt op anderen een wat geremde, ingehouden indruk. Het vertederde mij een beetje in eerste instantie als therapeut. Later juist minder. Hij was een met zichzelf behepte man. Hij had veel aandacht nodig. Op zijn best kon hij ‘er zijn’. Meer niet. Toen ik het gevoel van irritatie bij mezelf onderzocht, merkte ik, dat het vooral een gemis aan wederkerigheid in het contact was. Hij reageerde vaag en rationeel op mijn woorden. Contact is voor hem lastig. Ik vroeg hem welke betekenissen seks met jongemannen vroeger voor hem hadden. Het gaf hem het gevoel dat hij er mocht zijn. Dat snap ik wel, zeker als je er zelf niet mocht zijn als homojongen van 17. Toch leek het eindeloos herhalen een vorm van traumaverwerking te zijn. Het had nog een bijbetekenis voor hem. Hij zei, dat het veroveren van een jongere man hem een gevoel van een man te zijn gaf. In de zin van een sterke man; van een OK-man. Vooral als hij ze ‘mocht’ neuken. Kennelijk was dat een extra boost voor zijn ego. Hij is geïnteresseerd in androgynie en spirituele zaken. Johan noemt zichzelf hoog sensitief; HSP. Dit zijn personen die erg gevoelig zijn voor prikkels uit hun omgeving. Dus ook snel overprikkeld raken, omdat ze zich slecht af kunnen schermen. Sommigen visualiseren een cocon om zich heen als ze een disco instappen of een date hebben. Het helpt hen om niet teveel op te pikken van de stemming en gevoelens van de ander. Vaak zie je ook een sterke neiging tot terugtrekken. In ernstige vorm is het een primair narcisme, een gekweld worden door de vraag: mag ik er zijn? Ben ik wel welkom in deze wereld. Hou houd ik me staande zonder overspoeld te raken? Wat hen helpt, is inderdaad zichzelf af te schermen met visualisaties. Letterlijk en figuurlijk goed op eigen benen te gaan staan. Sporten helpt om te ‘aarden’. Nu heeft hij een jongere vriend van...

Read More