rubrieken

Verberg jezelf niet

Posted by on mrt 11, 2013 in relatieproblemen, uit de kast | 0 comments

Heel wat jonge homo’s komen uit angst niet volledig uit de kast. Je vertelt thuis misschien wel dat je homo bent maar verder praat je er niet veel over. Vaak wordt het onderwerp seksualiteit al helemaal niet besproken. Ik noem dat een ‘halve’ coming out. Dat is ook begrijpelijk. Ouders en kinderen krijgen namelijk vaak dubbele boodschappen over seks tussen mannen. Denk maar bijvoorbeeld aan alle foute grapjes over homo’s en homoseks. Die dubbele houding naar homoseks heeft wel invloed op ons. We krijgen daardoor een negatief zelfbeeld en leren onze seksuele identiteit te verbergen. Zelfs zó sterk dat dit later tot relatieproblemen kan leiden. Veel homo’s met dergelijke issues die bij me komen, hebben in het verleden moeite gehad met uit de kast komen. Ze zijn er namelijk maar half uitgekomen. Ze hebben een keurig sociaal gezicht naar de buitenwereld leren ophouden, maar knijpen de kat in het donker. Door onze negatieve bril denken we misschien dat onze ouders ons meer afkeuren dan in werkelijkheid het geval is. We schamen ons al bij voorbaat. Het zou toch normaal moeten zijn dat moderne ouders over seksualiteit praten met hun kinderen? Door er openlijk over te praten krijg je indirect toestemming van je ouders om te kunnen zijn wie je bent. Tevens zul je dan het gevoel krijgen dat je als homo volledig in orde bent wat de zelfacceptatie enorm zal versterken. Het gevolg is dat je identiteit zich positiever zal ontwikkelen waarbij seksualiteit een gezond onderdeel van je persoonlijkheid vormt. Ook zal het je later helpen in de liefde. Op het gebied van seks zul je het echter vaak zelf moeten uitzoeken. We worden eigenlijk nooit voorgelicht over homoseksualiteit en zo krijg je niks te horen over bijvoorbeeld pijpen, de G-spot bij mannen en ontspanningstechnieken bij neuken. Je hebt drie soorten seks, oftewel de drie R’s: reproductieve seks voor de voortplanting, relationele seks binnen een liefdesrelatie en recreatieve seks voor het genot. De drie R’s liggen in elkaars verlengde. Wil je leren ze goed van elkaar te onderscheiden, dan zul je er veel tijd in moeten steken en dien je bewuster te worden. Veel heteroseksuele ouders komen niet eens toe aan dit onderwerp omdat ze opgevoed zijn met de boodschap dat je seks hebt voor slechts 2 R’s, reproductieve of relationele seks. Maar als we geluk hebben, kunnen we er wél over praten met onze ouders, vriendinnen of homovrienden. Toch blijft het ontzettend belangrijk om ook zelf te werken aan zelfacceptatie en het eigen maken van je seksualiteit door volledig uit de kast te komen. Hier wat tips: *Profileer jezelf als homo nadat je uit de kast bent gekomen. Leg je ouders uit dat je eigenlijk een tweede puberteit ingaat en ook met seks moet experimenteren. Vraag daarvoor hun begrip. *Vertel je ouders eens waar je uitgaat, wie je vrienden zijn, wat voor homofeesten je bezoekt en wat de dresscodes zijn. Als je je ouder op vooroordelen betrapt, bespreek ze dan. Natuurlijk zijn ze bezorgd maar laat ze je niet controleren. Het beste zou zijn als ze vragen wat je voelt. Dat zal jou namelijk helpen opener te worden. Laat jongens die je kent ook bij je slapen als je nog thuis woont. *Bespreek eens met je moeder je teleurstellingen bij het daten. Vertel of iemand een scharrel voor de fun is of wanneer je meer voelt voor iemand. Je gevoelens en verwachtingen leren kennen, laat je nadenken over wat je zoal zoekt op seksueel gebied. Het helpt je tevens onderscheid te maken tussen recreatieve seks en relationele seks. Laat overigens je moeder je niet wijs maken dat er...

Read More

Partydrugs gaydrugs?

Posted by on feb 11, 2013 in drugs, interviews | 0 comments

Zin in een gayparty? Vaak veel fun. Soms kun je een barrière voelen anderen aan te spreken. Een XTC-tje helpt dan. Je maakt dan heel makkelijk contact zonder jezelf te verliezen zoals bij alcohol. Je spreekt dan heel makkelijk andere jongens aan. Voor velen een onschuldige partydrug. Maar ja, als je een jongen mee naar huis neemt, of je staat met hem te zoenen en je bent bang dat je geen erectie kunt krijgen? Dat gaat zeker een paar dagen niet meer als je er ‘een pilletje ingooit’. De oplossing is wat Viagra en GHB erbij om nog geiler te worden. MiauwMiauw, dat je van Pocon maakt, is ook in opkomst. Het effect is natuurlijk wel lekker als je de hele nacht door wilt knallen. Je bent wél moe en je hebt wél honger, maar dat voel je niet. De rest van de week slaap je niet meer, of je slaapt bij en kijk je alweer uit naar het volgende leuke weekend. Meestal met vrienden die er ook wel van houden. Dat je wat minder let op een condoom hoort erbij. GHB ontspant immers en het ontremt je ook. Op sommige feestjes staat bijna iedereen stijf van de pillen. De enige oplossing lijkt dan een leuker feestje te zoeken of ook wat XTC te nemen. Als je wat depri, geremd of misschien wel teleurgesteld bent in de ‘harde’ gayscene, pak je makkelijk naar een ‘oppeppertje’. Met alle verkleinwoordjes worden de risico’s ook wat gebagatelliseerd. Toch zijn het allen snoeiharde drugs met ook nadelen. Bij een beetje teveel ruïneren ze je gezondheid en je prettige leventje. Je bent immers de rest van de week onproductief vanwege je roes of lichte depressie. Je raakt snel geïsoleerd van je familie en je gewone vrienden. Je wereld verkleint zich gauw tot je partyvrienden. Vaak is het een combinatie van meerdere drugs die tot een verslavingspatroon leidt om van partydrugweekend naar partydrugweekend te gaan. GHB is populair onder gays omdat je er zo horny van wordt. Iets teveel en je gaat ‘out’. Je vrienden vinden je terug in het ziekenhuis of erger nog, in het mortuarium. Bij stoppen met GHB kunnen er snel ontwenningsverschijnselen optreden. Na een periode van intensief gebruik kunnen ontwenningsverschijnselen riskant worden en zelfs leiden tot levensbedreigende situaties. Bij intensief gebruik van GHB is zelfstandig stoppen af te raden en is afkicken met medische hulp noodzakelijk. De hulpverleners van de Brijderstichting met klinieken gespecialiseerd in GHB-verslavingen, hebben ruime ervaring met hulp aan en begeleiding van mensen die stoppen met GHB. Bij cliënten die nog niet zo zwaar verslaafd zijn, gebruik ik zelf vaak een zogenaamd signaleringsplan. In de eerste stap gaan we dan samen situaties benoemen waarin het moeilijk is om geen drugs te gebruiken. Je kan patronen doorbreken door te bedenken of er plekken of personen zijn die je even moet vermijden en wat je anders kunt doen op de momenten dat je normaal zou (beginnen met) gebruiken. Sociale druk leren te weerstaan is een belangrijk onderdeel ervan. Per situatie heb je een aantal fasen waarin het drugsgebruik dichterbij komt. Je leert jouw eerste trek te signaleren en te beschrijven in de eerste fase. En je leert wat je kunt doen als dan de drang toeneemt om te gaan gebruiken. Er zijn vijf manieren om erbij stil te staan: actie ondernemen, ontspannen, steun zoeken, mindsurfen en anders denken. Zo kan het oplopen tot je toch weer (meer) drugs gebruikt. Dat is de noodfase waarin het mis gaat. Ook dan ga je beschrijven wat er op zo’n moment moet gebeuren. Met een cognitief psycholoog kun je ook je gedachten onder de...

Read More

Ik kan hem niet loslaten

Posted by on nov 24, 2012 in seks en intimiteit, uit elkaar | 0 comments

Twee jaar nadat het uit is gegaan, kan Ray Maurice nog steeds niet loslaten. Ray mist hem, maar wilt hem niet missen. Hij had een korte maar intense relatie met Maurice. Ray dacht er overheen te komen door alle banden met Maurice te verbreken. Want Maurice bleek toch niet echt voor Ray te willen kiezen. Een mailtje van Maurice vorige week, dat hij Ray weer wilde zien als ‘gewone vrienden,’ bracht Ray’s hoofd terug op hol. Het riep opnieuw dat intense verlangen naar Maurice op, maar ook de pijn van het gemis. Ray probeerde de pijn weg te redeneren en fantaseerde over de ontmoeting: “Zal ik wel, zal ik niet?”. Hoe kom je over dit liefdesverdriet heen? Hoe stap je niet nogmaals in die valkuil? Het makkelijkste antwoord is: je hebt zelf nooit de deur dicht gedaan. Jij bent in de steek gelaten, want de ander heeft de deur definitief dicht gedaan, maar jij hebt de deur zelf open gehouden. Je hebt nooit besloten dat er ook een moment moest komen waarop je zelf ook de deur dicht wilde doen. Er staat nog een deurtje open in jezelf. Je hebt eigenlijk nooit afscheid genomen. Je koestert nog steeds een stille hoop dat ie ooit zal terugkomen. Het antwoord is dus: wanneer de ander besluit zijn eigen weg te gaan, besluit dat dan ook zelf op een zeker moment. Wacht daar niet te lang mee, maar kies ervoor om die mooie en zo intense ervaringen te koesteren als iets prachtigs uit het verleden. Als iets dat je hebt gekregen, maar achter je laat. Niet omdat je dat wenst, maar omdat je dat moet en dus wilt. Neem die mooie ervaring mee als een fraaie herinnering. Behorend tot de schat van je levensgeluk. Waarom blijven velen toch zo lang hangen in dat liefdesverdriet? Het moeilijke antwoord is: je hebt je onbewust uitgeleverd aan de ander. Er is in die liefde destijds een onbewuste kant diep van binnen aangesproken. Vaak is dat het kleine jongetje (of meisje1) in jezelf dat te weinig aandacht krijgt. Dat misschien nooit aandacht heeft gehad. En in die verloren liefde bloeide ineens dat onbewuste kind in je op. Wat was Ray ooit intens blij met Mark! Als jij dit ook hebt; dat liefdesverdriet, dat gevoel van gemis, dat brandende verlangen naar hem en dat telkens weer in je hart oprispt, dan hier een paar stappen die ik met Ray met doorgelopen om deze hartenpijn te verzachten: Creëer een rustige plek voor jezelf en ga in gedachten terug naar de mooie momenten die je met hem hebt beleefd. Komt er een beeld, een fantasie een gedachte, een emotie? Haal die herinnering helemaal terug. Probeer te ervaren welk gevoel je toen had. Misschien komt ook weer het pijnlijke verlangen naar hem terug. Voel waar die snaar van pijn verlangt én trilt in je lijf. Vaak is dat ergens in je borst. Het kan zijn dat er iets wanhopigs of hulpeloos in je opkomt. Als die wanhoop kon spreken, wat zijn dan de woorden die erbij komen? Ga eens na waar je die pijn eerder in je leven hebt gevoeld. Vaak komen er momenten van afscheid, eenzaamheid of isolement naar boven. Is dit een beeld, een fantasie, een gedachte of een emotie? Neem die situatie die je het vroegst als kind in je leven hebt meegemaakt om verder te verkennen. Voel je of je hart ineenkrimpt, hoe neigt je lijf erop te reageren? Is er ergens spanning in je lijf? Registreer het. Neem het waar vanuit een helikopterview en ga niet helemaal in de emotie; blijf eerder meditatief. Probeer de...

Read More

Kinderen?

Posted by on aug 28, 2012 in relatieproblemen, seks en intimiteit | 0 comments

Ja leuk! Het lijkt een trend onder jonge homostellen: ze willen kinderen. Gewoon, een gezinnetje stichten. Fijn knus. Liefst een eigen kind. Dan raak je ze niet kwijt aan de moeders als je ruzie krijgt. De nieuwe gay-lifestyle? Zeg nou zelf, wie wil er nu niet diep in zijn hart een eigen kind? Opvallend genoeg wil een homoman het liefst een eigen zoontje. “Al mag het natuurlijk ook een dochtertje zijn”, klinkt er dan politiek correct. Maar een zoontje , tja daar kun je leuk mee stoeien. Daar kun alles instoppen aan idealen. Je gaat je eigen jongenswereld weer opnieuw in. En, je gaat het natuurlijk beter doen dan je vader. Een aantal mannenstellen creëren zo een ideaal gezinnetje. Via een vriendin, een zus die al kinderen heeft of een andere draagmoeder. Alles juridisch goed afgedekt. Kwijlende baby’s en jengelende kleuters ten spijt. Je houdt ervan of je houdt er niet van. Veel homomannen bootsen hiermee ook een heterorelatie na. Ze leven als man en vrouw. De een doet de was, de ander brengt ‘t guppie naar school. De een leest verhalen voor, de ander gaat met ze naar de speeltuin. Het sociale leven met de heteroburen wordt er zelfs een stuk gezelliger op. Op het eerste gezicht een leuk vooruitzicht. De moderne techniek staat voor niets, en hup, daar is weer een invitro-babietje bij de twee liefdevolle papa’s. Mocht je meer van alleen stoeien houden zonder de babypoep, dan is er nog wel de pleegzorg die dringend om ‘homostellen’ zit te springen. En anders gewoon adopteren. Nou ja, gewoon… Maar Paul de Leeuw kan het ook, dus waarom jij niet. Kinderen van homo-ouders worden niet neurotischer dan van hetero-ouders, volgens onderzoek. So, why not? Het antwoord is misschien simpeler dan je denkt. Veel homomannen zijn op hun dertigste niet moeders mooiste meer en de relatie wordt een stuk hechter met een nieuw projectje. Je voelt je nog steeds speels zoals zoveel homomannen en je vindt jezelf de ideale vader. Je werkt allebei maar kiest ook bewust voor ‘het kind’. Inmiddels heb je genoeg van het leven gezien en genoeg relatie-ervaring om stabiliteit te kunnen bieden. Die relatie-ervaring is wel eens een probleem. Veel papa’s blijven speels ; ook buiten de deur. Die papa’s kunnen het internet niet op met hun profiel of er komt een verleidingspoging uit de lucht vallen. Veel profielensites zijn immers een soort darkroom met de lampen aan. Daar schuilt ook wel een probleem in die kinderwens. Kun je een kind werkelijk een stabiel ouderschap bieden? Immers 75 % van de homorelaties wordt op den duur open. Kennelijk is dit een ‘normale’ ontwikkeling voor de meeste gays. Al adviseer ik de relatie zolang mogelijk monogaam te houden; zeker de eerste jaren om vertrouwen op te bouwen in elkaar. Ik krijg nog al eens ouderstellen in mijn praktijk waarvan het huis te klein is geworden omdat een van de twee op vrijersvoeten wil. Het motief is vaak niet de seksualiteit met die derde. Vaak is het motief de benauwdheid van een relatie die zo lijkt op een kopie van een burgerlijk heterohuwelijk. De papa’s lopen teveel achter de kinderen aan. Doen alles voor ze en vergeten elkaar. De seks met elkaar is uitgedoofd. De ruzies gaan zogenaamd over de kinderen. “Jij laat ze teveel vrij en ik zit met de gevolgen ervan!”. Uiteindelijk trekt een van de twee zich terug: “Het is toch jouw kind”. Sommige mannen knijpen er tussenuit met een lekkere vent. En je hebt als alleenstaande vader het te zwaar met je baan erbij. Carrière maken wil je ook. Kortom, kinderen bij twee...

Read More

Vriend versus partner

Posted by on jul 18, 2012 in relatieproblemen, uit elkaar | 0 comments

Wat als een vriend zich opdringt aan je partner? Jordi en Mees hebben een relatie. Mees gaat met hun vriendengroep op vakantie. Jordi blifjt thuis. Ruben gaat ook mee op vakantie. Hij is knap om te zien en een vriend van Jordi. Hij vindt Mees erg leuk. Zo leuk, dat hij Mees vaker berichtjes stuurt dan Jordi, over de komende vakantie. Ook met foto’s die behoorlijk sexy zijn. Mees voelt zich hierover nogal opgelaten. Hij besluit het nog even aan te zien en pas als het echt te ver gaat, er wat van te gaan zeggen. Ruben is tenslotte de vriend van zijn partner en niet zijn eigen vriend. Tijdens het uitgaan danst Mees uitbundig met Ruben. Hij zegt wel tegen Jordi dat hij de vertrouwelijkheden van Ruben niet prettig vindt. Dat hij helemaal niks moet hebben van Ruben. Toch vertrouwt Jordi het niet helemaal. Jordi wordt er benauwd van. Zo erg dat er een keer een knallende ruzie ontstaat. Jordi komt uit de keuken terug en ziet Ruben nogal innig tegen Mees aanzitten. De twee kijken samen naar wat foto’s op de telefoon van Ruben. Het is toch erg dat juist een goede vriend die hij in zijn eigen huis laat, misbruik van de situatie lijkt te maken? Ruben vindt dat Jordi hysterisch reageert en zegt dat wanneer hij met Mees op de bank foto’s zit te kijken, dit niet betekent dat hij hem ligt te neuken. Hij zegt dat hij zich heel goed realiseert dat Mees niet zijn vriendje is. Toch voelt het voor Jordi bedreigend. Wat te doen in situaties waarin je je eigen lover niet meer helemaal vertrouwt? Als je je machteloos voelt wanneer een vriend zich mengt in je relatie? Het gebeurt nogal eens dat een goede vriend niet de gepaste afstand weet te bewaren naar je liefje. Dat is moeilijk bespreekbaar te maken. De andere twee wuiven je bezwaren snel weg. Jordi vraagt zich af of hij ‘een hysterisch jaloers wicht’ is dat spoken ziet. Hij voelt zich zielsalleen. Het voelt alsof Mees en Ruben elk moment met elkaar naar bed kunnen gaan. Mees merkt naar een paar dagen tijdens de seks dat Jordi niet meer lekker in zijn vel zat en wat afstandelijk deed. Mees ziet dat en vraagt, als het hoge woord over Ruben eruit is, of Jordi het okay vindt dat hij danst met Ruben. Jordi zegt: “Ja, okay… Nou ja, deels wel, deels niet”. Dat begrijpt Mees niet. “Is het nou ja of nee”. “Ja, het moet kunnen”, zegt Jordi. “Als je het maar niet verder gaat”. Prompt gebeurde het een week later: Mees staat te zoenen met Ruben. Jordi was helemaal van de kook. Mees zei dat het hem overkwam. Ruben excuseerde zich. Jordi had spijt als de haren op zijn hoofd dat hij met z’n drieën uit was gegaan. Hij kon Ruben wel een doodschop verkopen. Maar ja, dat doe je niet zo makkelijk met goeie vrienden. Toen hij bij mij voor advies kwam adviseerde ik hem in eerste instantie een gesprek met zichzelf te houden, daarna met Mees en daarna met zijn drieën. Gesprek met jezelf Ik vroeg hem wat hij voelde bij de eerste signalen bijvoorbeeld dat dansen van Ruben en Mees. Hij zei: “Mixed feelings. Ik voelde me zo ’n tut, als ik dat zou verbieden. Ik wil Mees ook wat gunnen. Ik dacht: Oh, oh those gays.” Always mommy’s dearest boy. Het altijd zo goed willen doen in de relatie, net zoals vroeger in de relatie thuis met mama. Ondertussen je power daaruit weglatend. Om hem daarvan bewust te maken, zei ik: een...

Read More

Uit de kast en meteen een vriend

Posted by on mei 14, 2012 in angst en depressie, relatieproblemen, seks en intimiteit, uit de kast, uit elkaar | 0 comments

Jeroen (26) en Dave (30) zijn nu acht jaar samen en Jeroen voelt zich ongelukkig in zijn relatie. Hij weet niet of hij wel in het begin de goede keus heeft gemaakt. De relatie met Dave is soms maar een zesje. Is hij niet te vroeg in een vaste relatie gestapt op zijn achttiende? Jeroen zit er vreselijk mee omhoog. Hij heeft het idee dat hij te weinig geëxperimenteerd heeft met andere jongens nadat hij uit de kast kwam. Hij zegt nog veel uit te zoeken te hebben qua passie en mannen. Hij huilt als hij zich realiseert dat hij de liefde van zijn leven na acht jaar vaarwel moet gaan zeggen. Beide weten ze dat Jeroen na zijn coming out de experimenteerfase heeft overgeslagen. Dat hangt als een zwaard van Damocles boven hun relatie. Juist in die zogenaamde coming-in-fase leer je als jonge gay het homoleven kennen met zijn uitgaansgedrag, parties, gayclubs en chatactiviteiten. Je komt erachter wat je okay vindt in homoseks en wat niet. Je gaat zien dat homo’s onderling erg verschillen. Dat moet je ook ervaren. Een fase waarin je veel date en ook vriendjes hebt maar je niet zo gauw bindt aan een huis samen of kinderen samen. Jeroen zit in een dilemma. Hij heeft het idee dat hij de ervaringen die Dave wel heeft gehad, nooit gekend heeft en dat nu zonder Dave moet uitzoeken. Hij vindt dat hij een inhaalslag moet maken in zijn leven. Hij weet niet of Dave qua passie Mr. Right is. Hij kan niet vergelijken. Hij heeft er geen ‘feel’ voor ontwikkeld. Dat is een enorm gemis en maakt hem onzeker. Ze hebben een nieuw huis gekocht samen maar toch krijgen ze steeds ruzie tussen hun nieuwe meubeltjes. Zo kwamen ze bij me in relatietherapie. Jeroen is nu zover dat hij de relatie denkt te willen beëindigen. Dave wil hem graag houden. Er zijn verder geen problemen in hun relatie. Dave heeft een baan, Jeroen studeert nog. Een panklaar recept heb ik niet voor ze. Ik kan ze wel helpen verder te komen. Jeroen wil niet ‘zo’n rondneukende homo’ worden. Nu niet en toen niet. Daarom heeft hij toen meteen een vaste vriend gezocht. Hij was bang voor veroordeling. Alsof hetero’s niet hetzelfde doen. Ze zijn er alleen minder openlijk over. Het gesprek ging erover hoe je homoseksualiteit in jezelf geaccepteerd hebt. Jeroen zei dat hij homomannen eigenlijk als kneusjes ziet, zeker vergeleken met heteromannen. Dat typeerde zijn negatieve zelfbeeld. Inmiddels merkt hij wel dat hij qua leefstijl niet om ze heen kan. Zijn heterovriendinnen hebben allemaal een man en kinderen gekregen en raken uit beeld. Wat nu? Jeroen zei dat hij nu echt wilde uitzoeken hoe het is om passie met een andere man te ervaren. Het liefst wil hij deze ervaringen delen met Dave. Als een kind die in het water plonst en tegen ze ouders roept: Kijk ‘s! Hij voelt zich er vreselijk alleen in en begint weer te huilen. Dave wil de deur niet op een kier zetten want hij is bang dat die dan wagenwijd open gaat. Dan kap ik er echt mee, roept hij boos. Hij is bang dat hij dan in een open relatie belandt en nooit meer terug kan. Ook bekende hij later in het gesprekstraject dat hij zelf ook wel eens wat meer met mannen zou willen. Daar keek Jeroen van op. Onder Dave’s boosheid zat de angst dat zijn relatie een janboel zou worden. Daar vertelde hij op mijn uitnodiging meer over. Ook hoe hij als kind ‘de boel bij elkaar moest houden’ bij zijn ruziënde ouders. Van...

Read More